„Serce gór” opowiada o Duncanie, kupcu, który wraca z wyprawy z tajemniczym artefaktem zwanym Sercem Gór. Spokój kończy się błyskawicznie: banda złowrogiego Skaara napada na wioskę, kradnie kamień i porywa ukochaną bohatera, Heather. Duncan rusza więc w drogę, by odzyskać żonę i artefakt, a po drodze trafia na wojowników, mnichów i rebeliantów. Film ambitnie próbuje wejść w rejestry epickiego fantasy, wyraźnie inspirując się wielkimi sagami, ale dziś ogląda się go przede wszystkim jako osobliwą i momentami niezamierzenie zabawną ciekawostkę polskiego kina. Zdjęcia realizowano m.in. w Beskidzie Niskim i okolicach Sanoka. Choć produkcja nie zdobyła uznania krytyków, z czasem zyskała status filmu kultowego dla widzów, którzy oglądają ją z mieszanką zdumienia i sympatii.
Najlepsze z najgorszych to pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami. Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii
reż. Rafał M. Lipka
czas: 73’
produkcja: Polska, 2004
gatunek: przygodowy