Jedna letnia noc w Brukseli staje się przestrzenią serii krótkich epizodów, w których bohaterowie pojawiają się na chwilę, by znów zniknąć w otchłani miasta. Narracja Akerman pozbawiona jest ciągłości i wyraźnych punktów zwrotnych, a zamiast dialogów dominują czułe gesty, niepozorny ruch i spojrzenia rzucane ukradkiem, sugerujące historie, które nigdy nie zostają w pełni opowiedziane. Spotkania w barach, na ulicach i w mieszkaniach układają się w serię efemerycznych relacji, często prowadzących do nagłych zbliżeń lub równie nagłych rozstań. Akerman konstruuje z tych konfrontacji zmysłowy, nocny pejzaż miasta – nokturn, w którym intensywność uczuć kontrastuje z poczuciem izolacji. Film, balansujący między konceptualną strukturą a emocjonalną bezpośredniością, staje się refleksją nad czasem, samotnością i nieustannym pragnieniem kontaktu
reżyseria: Chantal Akerman
produkcja: Belgia
rok premiery: 1982
czas trwania: 90 minut
Niewinni czarodzieje (1960, reż. Andrzej Wajda)
Przez całą noc (1982, reż. Chantal Akerman)
1954, sobota, 10 lipca
(…) Ponieważ tematem naszych filmów nie może być jakiś konflikt mniej lub więcej udany, ale życie które nas otacza, widz żąda od nas odpowiedzi na pytanie, jak wygląda to, co nas otacza. Jakie jest niebo, jakie chmury, jak wygląda życie na ulicy w Warszawie, a jak w Łodzi, jakie są nasze kobiety, co je odróżnia od innych, jak się całują? Oto są pytania.
1959 5.05
[Końcowy fragment wielostronicowego Protokołu z Komisji Ocen Scenariuszy. Na porządku dziennym: omówienie scenariusza ob. Andrzejewskiego i Skolimowskiego Niewinni czarodzieje:]
Andrzej WAJDA: (…) Uważam, że sceny miłosne w moich poprzednich filmach, w Pokoleniu i w Popiele i diamencie, były najbardziej wartościowe. Chcę zrobić film, który by nie dawał wielu scen otaczających sceny miłosne, ale właśnie żeby ten wątek był zrealizowany w całości i dlatego mi się ten tekst podoba. Nie mogę w tej chwili powiedzieć, czy dziewczyna będzie taka czy inna i czy taka koncepcja pozostanie do końca, bo doświadczenie nas uczy, że to jest niemożliwe. Może mógłbym odpowiedzieć na pytanie, gdybym miał tak świetnych odtwórców do ról młodej pary jak Marlon Brando i Audrey Hepburn, wtedy można by wszystko wyliczyć z matematyczną ścisłością. Nie mogę powiedzieć, kto będzie grać w tym filmie, mam pewne propozycje, jedno jest pewne, że potrzebni są do tego znakomici aktorzy, którzy mają duży staż w teatrze. To na pewno nie będzie nikt z konkursu tygodnika „Przekrój” czy „Film”; może aktorzy ci nie będą fizycznie spełniać ról dla nich przewidzianych, ale ważne jest to, co przyniosą ze sobą, jeżeli chodzi o stronę duchową, bo chodzi o to, żeby dialogi nie brzmiały fałszywie.
1962, niedatowany
(…) Czasem lepiej zrezygnować z dobrego aktora na rzecz prawdziwego człowieka. (Tu sprawa komplikowała się, ponieważ i scenariusz nie był prawdziwy).
1978, czwartek, 6 kwietnia
Twór uboczny – pierwsza miłość. Film o pierwszym uczuciu bardzo młodych ludzi, niemal dzieci. W całości widziany poprzez kamery podglądające ich na ulicy, w banku, przedsiębiorstwie i tym podobne. Brutalnie i bezwzględnie rejestrują one uczucia i drgnienia bohaterów, kalając to, co pierwsze i delikatne, bo na to wszystko patrzą ludzie.
źródło: Andrzej Wajda, Notesy 1946-2016. Wybór, red. T. Lubelski, A. Morstin, Wyd. Universitas, Kraków 2024.
+48 42 600 61 00 wew. 1